فرناندو پِسوآ، بزرگ ترین شاعر پرتغال

-


" من نگهبان یک گله ام.
 اندیشه هایم گله من اند
و اندیشه هایم تمامی حس هایم هستند.
با چشمانم می اندیشم ، هم چنان که با گوش هایم،
با دست هایم، هم چنان که با پاهایم
با بینی و با دهان می اندیشم"
فرناندو آنتونیو نگورا پسوآ مشهور به  فرناندو پسوآ[1] نه تنها  یکی از بزرگ ترین شاعران  پرتغال در سده بیستم شناخته شده و دانشگاهی در لیبسون به نام اوست، بلکه برخی او را بزرگ ترین نویسنده همه زمان در این کشور می دانند. " پسوا " به زبان پرتغالی  به معنی " هیچ کس [2]" است. او به طور عام هرگز چیزی را با نام خود چاپ نکرد و بیشتر نوشته هایش با نام های گوناگون و مستعار به چاپ رسیده اند.
 فرناندو پسوا شاعر، نویسنده، نمایش نامه نویس، مترجم و منتقد پرتغالی در 13 ژوئن 1888 از پدری موسیقی شناس و مادری دانش آموخته  در شهر لیسبون پایتخت پرتغال زاده شد و در 30 نوامبر 1935 و در سن 47 سالگی بر اثر بیماری ناشی از  مصرف زیاد الکل از جهان رفت. ادامه...




[1] Fernando Pessoa
[2] personne

نظرات

ارسال یک نظر

پست‌های معروف از این وبلاگ

نِگریتود یا سیاه وارگی- ادبیات سیاهان

-
تصویر
                                               رحمت بنی اسدی                             جنگل روی کاغذ،اثر ویفِرِدو لام ( 1982 - 1902 )، 1943 ، موزه هنر های مدرن پاریس                    " ما دیگر توتم نداریم / الکل همه را مکیده است "      موفقیت هنر و ادبیات سیاهان و اوج گیری آن به دهه بیست سده بیستم مشهور به " سال های جنون " در فرانسه می رسد و این هم زمان است با  برگزاری نمایشگاه های تزیینی پاریس در 1925 و سپس نمایشگاه های مستعمرات در سال 1931. این نمایشگاه ها به طور عمده پیرامون فرهنگ بدوی، روح گرایی و موهوم پرستی سیاهان آفریقا بود.  روح من خار و تراشه یی است، درون تنم.     ...
بیشتر بخوانيد

قدرت چهارم : گرامی داشت روز جهانی کارگران پرولتاریا

-
تصویر
    Il Quarto Stato ( به انگلیسی The Fourth Estate و به فرانسه  le Quart-État ) که به معنی " دولت و قدرت چهارم " است، مشهور ترین تابلوی نقاشی جوزف پلیتزا دا وُلپِدو Giuseppe Pellizza da Volpedo ( 1907-1868 ) نقاش ایتالیایی است که تنها 39 سال زندگی کرد.    پلیتزا فرزند یک کشاورز است که با رفتن به مدرسه و سپس آکادمی شهر بِرا ، نقاشی را فرا گرفت. تحصیلاتش را در میلان تمام کرد و برای ادامه کار به رم رفت، اما از رم شد و به فلورانس رفت ودر آن جا  به آکادمی هنر های زیبا رفت و آمد داشت. سرانجام به شهرش وُلپِدو باز گشت تا از طبیعت در نقاشی الهام بگیرد. امضای او از این پس دا وُلپدو است.    تا پیش از انقلاب فرانسه و نیز در بیشتر کشورهای اروپایی، مردم به سه طبقه یا نیرو تقسیم می شدند: اشراف،  کشیشان و بقیه یعنی توده مردم.   بورژوازی نیز که بیرون از دوطبقه اول ودوم بود، در طبقه سوم جای می گرفت. این طبقه از کلیه حقوق سیاسی و اجتماعی محروم بود. در ایران نیز طبقه سوم مفهومی از جامعه زحمت کشان و محرومان اجتماعی است. پلیتزا با الهام ا...
بیشتر بخوانيد

چرا فرانسه و پنج جمهوری؟

-
تصویر
  لئون گامبتا تاسیس جمهوری سوم را اعلام می کند امروز 4 سپتامبر، سالروز یک صد و پنجاهمین سال بر قراری جمهوری دوباره فرانسه است. لئون گامبتا یک مهاجر ایتالیایی که نماینده مجلس ملی فرانسه بود، تاسیس جمهوری سوم را در چنین روزی اعلام کرد. فرانسه تا کنون پنج جمهوری را به خود دیده است و مدت هاست سخن از ناکارآمدی جمهوری پنجم و تاسیس جمهوری ششم می رود. جمهوری اول – در 21 سپتامبر1792 نمایندگان و شورای انقلاب تصمیم به الغای نظام سلطنتی می گیرند و روز بعد جمهوری زاده می شود. لویی شانزدهم آخرین پادشاه و همسرش ماری آنتوانت به وسیله گیوتین اعدام می شوند و اداره امور کشور را کنوانسیون ملی بر عهده می گیرد. دوره ترور و هرج و مرج های سیاسی و اجتماعی است. انقلاب به سرعت فرزندان خود را می خورد . عدم ثبات اجتماعی، عمر جمهوری نورس راکوتاه می کند. در 18 برومر1799 ( تقویم قدیم فرانسه) برابر با 10 نوامبر 1799 شورای کنسولی پنج نفره به رهبری ناپلئون بناپارت دست به کودتا می زند وخود را امپراتور فرانسه می نامد. سلطنت دوباره بازسازی می شود. جمهوری اول در 18 مه 1804 به پایان می رسد. جمهوری دوم پس از چهار د...
بیشتر بخوانيد