فرناندو پِسوآ، بزرگ ترین شاعر پرتغال

-


" من نگهبان یک گله ام.
 اندیشه هایم گله من اند
و اندیشه هایم تمامی حس هایم هستند.
با چشمانم می اندیشم ، هم چنان که با گوش هایم،
با دست هایم، هم چنان که با پاهایم
با بینی و با دهان می اندیشم"
فرناندو آنتونیو نگورا پسوآ مشهور به  فرناندو پسوآ[1] نه تنها  یکی از بزرگ ترین شاعران  پرتغال در سده بیستم شناخته شده و دانشگاهی در لیبسون به نام اوست، بلکه برخی او را بزرگ ترین نویسنده همه زمان در این کشور می دانند. " پسوا " به زبان پرتغالی  به معنی " هیچ کس [2]" است. او به طور عام هرگز چیزی را با نام خود چاپ نکرد و بیشتر نوشته هایش با نام های گوناگون و مستعار به چاپ رسیده اند.
 فرناندو پسوا شاعر، نویسنده، نمایش نامه نویس، مترجم و منتقد پرتغالی در 13 ژوئن 1888 از پدری موسیقی شناس و مادری دانش آموخته  در شهر لیسبون پایتخت پرتغال زاده شد و در 30 نوامبر 1935 و در سن 47 سالگی بر اثر بیماری ناشی از  مصرف زیاد الکل از جهان رفت. ادامه...




[1] Fernando Pessoa
[2] personne

نظرات

ارسال یک نظر

پست‌های معروف از این وبلاگ

کرگدن ها : اوژن یونسکو

-
تصویر
ادبیات اوژِن یونسکو در سال 1912 در شهر سلاتینا واقع در رومانی از پدری رومانیایی و مادری فرانسوی زاده می شود. خانواده اش از سال 1913 نخست در پاریس و سپس در " مایِن [1] " در غرب فرانسه ساکن می شوند. فرانسه نخستین زبان کودک است. در سال 1925، یونسکو به زادگاه خود باز می گردد؛ زبان رومانی را می آموزد و به عنوان معلم در دبیرستان آن جا فرانسه تدریس می کند. پس از ازدواج با رودیکا، دانشجوی فلسفه در 1938 یک بورس تحصیلی از سوی دولت رومانی می گیرد تا رساله دکترایش را در زمینه " گناه و مرگ در شعر معاصر [2] " را بگذراند. با آغاز جنگ جهانی دوم، به مارسی می رود. به کافکا، پروست و داستایوسکی خیلی علاقه دارد. با پایان جنگ در 1945، به پاریس می رود و در آن جا به حرفه های گوناگون دست می زند و سرانجام به عنوان ویراستار در یک بنگاه انتشارات دولتی مشغول به کار می شود. آثار یونسکو در زمره نمایشی اند که به آن " تئاتر پوچی یا ابَسورد [3] " می گویند. همان گونه که خود نویسنده در گفت و گویی در 1982 می گوید، این احساس غریب و عجیب از جهان است که منبع الهام ا...
بیشتر بخوانيد

پنجره ها از بودلر

-
تصویر
                                                               و می بالم بر خویشتن که در رنج دیگران به جز خود زیسته ام پنجره ها  از بودلر " آن کس که از بیرون از ورای پنجره ی گشوده یی می نگرد، هرگز همه چیزهایی را نمی بیند که کسی از پنجره بسته می نگرد. چیزی ژرف تر،  پر رمز و راز تر، بارورتر، تیره تر و خیره کننده تر از پنجره یی نیست که در پس آن شمعی روشن باشد. آن چه را که می توان در آفتاب دید، از آن چه در پس پنجره می گذرد، جذاب تر نیست. در این سوراخ سیاه یا روشن زندگی جاری است، خواب زندگی را می بیند،  رنج را می زیید. از آن سوی بام های انبوه، زنی تهی دست، میان سال و چین بر چهره را می بینم که بی وقفه بر روی چیزی خم شده است و هرگز بیرون نمی رود. من سرگذشت، یا ...
بیشتر بخوانيد

چرا فرانسه و پنج جمهوری؟

-
تصویر
  لئون گامبتا تاسیس جمهوری سوم را اعلام می کند امروز 4 سپتامبر، سالروز یک صد و پنجاهمین سال بر قراری جمهوری دوباره فرانسه است. لئون گامبتا یک مهاجر ایتالیایی که نماینده مجلس ملی فرانسه بود، تاسیس جمهوری سوم را در چنین روزی اعلام کرد. فرانسه تا کنون پنج جمهوری را به خود دیده است و مدت هاست سخن از ناکارآمدی جمهوری پنجم و تاسیس جمهوری ششم می رود. جمهوری اول – در 21 سپتامبر1792 نمایندگان و شورای انقلاب تصمیم به الغای نظام سلطنتی می گیرند و روز بعد جمهوری زاده می شود. لویی شانزدهم آخرین پادشاه و همسرش ماری آنتوانت به وسیله گیوتین اعدام می شوند و اداره امور کشور را کنوانسیون ملی بر عهده می گیرد. دوره ترور و هرج و مرج های سیاسی و اجتماعی است. انقلاب به سرعت فرزندان خود را می خورد . عدم ثبات اجتماعی، عمر جمهوری نورس راکوتاه می کند. در 18 برومر1799 ( تقویم قدیم فرانسه) برابر با 10 نوامبر 1799 شورای کنسولی پنج نفره به رهبری ناپلئون بناپارت دست به کودتا می زند وخود را امپراتور فرانسه می نامد. سلطنت دوباره بازسازی می شود. جمهوری اول در 18 مه 1804 به پایان می رسد. جمهوری دوم پس از چهار د...
بیشتر بخوانيد