انسان عصر روشنگری

  انسان عصر روشنگری،برعکس گذشته ، نسبت به نیرو وآزادی خود شناخت به دست می آورد.او معمار خوش بختی خویش است. دیگر تماشاگر منفعل حوادث و روی داد های تاریخ نیست. گواه ( هم چنان که سَن – سیمون می گوید) و پژوهش گر تار و پود قوانین است.( مونتسکیو و روح القوانین ، ولتر و اثر او به نام سده لویی چهاردهم) او خود را مسئول آینده خود می داند و در صدد است تا نتایج مخرب استبداد و تعصب گرایی را از میان ببرد.( ولتر، نامه های فلسفی) از این پس، هدف فیلسوف درزمینه سیاسی مانند علوم یا اخلاق، استفاده کم تر از رویا و توهم برای رسیدن به حقیقت در طبیعت است....