شعر : کودک



                                                    شعر

كودك

برای نوه ام ساشا و تمامی کودکان سراسر گیتی            


ترا مي نگرد
 با چشماني روشن تر از الماس   
دستت را مي گيرد
با دستاني نرم تر از حرير
و هزار كهكشان
           در خنده اش دارد .
چه معصوم !
چه معصوم !
آن كه دشمن را
با لب خندي به خاك مي افكند
و زندگي را
با تبسمي عاشقانه
              جار مي زند .
جهان را
در گهواره بايد كرد
تا در كنارت
آرامش وعشق را تجربه ي دو باره يي كند .























نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

نِگریتود یا سیاه وارگی- ادبیات سیاهان

قدرت چهارم : گرامی داشت روز جهانی کارگران پرولتاریا

کاکا سیاه های ادبی- سرنوشت شوم دانش در ایران