در خیال روزهای روشن

                               خواب و خیال بافی  در ادبیات رحمت بنی اسدی در واکنش بر ضد خرد و عقلانیت سده روشنگری و روشنایی، یعنی سده هجدهم دوره یی از حیث ادبی شکل می گیرد که به آن دوره رمانتیسم می گویند. رمانتیسم ارزش های ناشی از تخیل و احساس را ارج و منزلت می نهد و از این زمان شاعر یا نویسنده به ترویج هر نوع شکلی از احساس، شور و تالم [2] خود می پردازد تا رخ دادهای شخصی اش را بیان کند. از این روست که به خواب و خیال بافی های نویسنده و شاعر اهمیت داده می شود.     خیال بافی   [3] را می توان داشتن افکار مبهم و بیهوده در سر به عنوان یک فعالیت ذهنی محسوب داشت که به میل خود از زیرکنترل می گریزد و تسلیم تاثیرات ذهنی و عاطفی می شود. همه نویسندگان رمانتیک این حالت روحی را دوست دارند. ویکتور هوگو می نویسد: " اندیشیدن یک   فعالیت فکری و خیال بافی لذت بردن  است. " ژان – ژاک روسو نیز راه خیال بافی ها را در " خیال بافی های گردشگر تنها " نشان می دهد و این که خیال بافی به هنگا...

رحمت بنی اسدی در و دیوار های شهر تهران و بسیاری از شهر های بزرگ ایران را تابلوها و پوستر هایی پوشانده اند که   " رساله " یا " پایان نامه " و حتا شعر و داستان می فروشند.   کسی در روزنامه ها آگهی داده است و دنبال خریداری می گردد تا مجموعه شعر های چاپ نشده اش را بخرد و به نام خود چاپ کند! در ادبیات اینان را " کاکا سیاه های ادبی [1] " یا " بردگان سیاه   ادبی" می خوانند. کسانی که می نویسند، نوشته خود را به دیگران می فروشند و می توانند هر کسی را نویسنده ، شاعر و حتا دانشگاهی کنند. در ایران خرید و فروش کتاب های چاپ ناشده یا رساله های دانشگاهی آن چنان دامنه وسیعی به خود گرفته است که علاوه بر پوشش در و دیوار های تهران و شهرستان ها، به دنیای مجازی و اینترنت نیز کشیده شده است.   یک جست و جوی کوتاه بر روی اینترنت ، ما را به صد ها مراکز خرید و فروش پایان نامه های دانشگاهی هدایت می کند که یک و نیم میلیون تا شش میلیون تومان می گیرند و یک شبه رساله یی تحویل مان می دهند. قیمت این پایان نامه ها بستگی به رشته های تحصیلی دارد. یکی از موسسات خرید و پیش...

برگردان: رحمت بنی اسدی شاد خواران و خوش گذران های پاریس در میان سال های 1630 تا 1661 در درون سالن هایی که به سرعت افزایش می یافت گرد می آمدند . برای زنان یا مردان تابع مد، ورود به این سالن ها و هتل ها و بالطبع پیوستن به جرگه " رامبویه " اجتناب ناپذیر است. در این محل پر شکوه و نزدیک به " لوور [1] "، مارکیز رامبویه با دو دخترش، میهمانان را می پذیرفتند. از 1610 تا 1665 این حلقه به صورت یک موسسه بزرگ در  آمد و جلساتی که در آن برگزار می شد ، برانگیزنده دگرگونی عمیقی در رشد اندیشه ها می شد و باعث رواج زیبایی شناسی کلاسیکِ در حال رشد به درون دربارها بود. در این سالن ها ،کسانی مانند "کاردینال دو لاوالِت [2] " ، یا " کُنده [3] " و نویسندگانی مانند ووآتور ، " وُگلاس [4] " ، " لاروشِفو کو [5] "، " مادام سِوینیه [6] " و "مادام دو لا فایت [7] " رفت  و آمد داشتند. در سال 1650" مادام اسکودِری " نیز سالن دیگری بنیاد نهاد و جمعی از بورژوا ها و نویسندگان در این سالن گرد هم  می آمدند و به دنبال آن سال...