در خیال روزهای روشن

ادبیات فرانسه   قهرمانان و شخصیت های آثار ویکتورهوگو، ممنوع و بیرون از دایره قانون اند( نمایش نامه ارنانی و ژان والژَان شخصیت رمان بینوایان)، یا دچار درد ومحرومیت به خاطر ناهنجاری فیزیکی یا اخلاقی می باشند ( کازیمودو در نوتردام  دو پاری یا " گوییپِلین [1] " در" مردی که می خندد [2] " و شیطان در " پایان شیطان [3] " ). اینان همگی قربانیان فقر و بی عدالتی اند: مردمان محروم، بینوایان... همه این شخصیت ها تحت سلطه سرنوشت مرگ بارند که می تواند قلب انسان ( ارنانی ) ، تعصب ( نوتردام  پاریس ) یا قانون ( بینوایان ) باشد. با این حال، جهان ویکتور هوگو، جهان تراژدی نیست . انسان بازیچه محسوب نمی شود ؛ او با فداکاری ( ژان والژان ) و حتا مرگ خود( ارنانی ) به قدرتی که او را سرکوب می کند، فایق خواهد آمد.  " گاورُوش " نوجوان و شخصیت اسطوره یی رمان بینوایان ، اثر امیل بایار دنیای محرومان و تهی دستان  نمی تواند برای همیشه درمان ناشدنی باشد. با فتح کرامت و با به دست آوردن شرف انسانی شان ، رستگاری از طریق رنج و درد و از راه عشق و دوستی، " رانده ...

ادبیات فرانسه  چگونه می توان به یک شاعر، صفت " نفرین شده " را اطلاق کرد؟ اگر به مقاله یی که وِرلِن از شاعران نفرین شده فرانسوی به دست می دهد، مراجعه کنیم، نام شش تن را در آن می بینیم:  " ادوارد کوربی یر" ( 1875 -1845) ، " آرتور رمبو" ( 1891 - 1854) ، " استفان مالارمه " ( 1898 -1842) ، " مارسلین دِبورد - والمور" (1786-1859) ، " ویلیِه دو لیل - آدم" (1838-1889 و خود " پل ورلن" ( 1896- 1844 ) [1] زیر نام " " لیلیان تهی دست [2] ". بدون تلاش برای ایجاد یک فهرست  جامع، باید نام برخی از شاعران را بر فهرست شاعران " نفرین شده " افزود که خود ورلن به دست می دهد . مانند: " نروال"، " بودلر" و " لوتره آمون". در نتیجه، با وجود برخی تفاوت ها، همه این شاعران، تمثیلی عمیق از سرنوشت همواره فاجعه بارند واحساس شی یی را دارند که به گونه برگشت ناپذیری لعنتی اند و در جست و جوی نوعی نوشتن اند که بیان یک مطلق است. ادامه.... [1] Edouard Corbière, Arthur  Rimb...

معرفی 50 رمان بزرگ سده بیستم    رمان اولیس به زودی به صورت یکی از بزرگ ترین و با نفوذ ترین رمان در تاریخ ادبیات سده بیستم در آمد.دلایلی که این رمان را به شهرت رساند، نخست توانایی و مهارت استثنایی در شکل رمان است: این کتاب به 18 فصل تقسیم می شود و هر فصل سبک و شیوه زبانی خاص و تکنیک روایی ویژه خود را دارد. داستان از رئالیسم سنتی می گذرد و در آن گزارش ها یا بازی هایی مانند پرسش و پاسخ، گفت و گوهای نمایشی و نطق های طولانی در هم تنیده می شوند. تک گویی های مشهور " خانم بلوم" که برای نویسنده رمان در واقع " برجسته ترین بخش کتاب" است. این تکنیک " سر ریز کردن آگاهی " و " تک گویی درونی " به وسیله رمان نویس سبمولیست فرانسوی " ادوارد دوژاردَن [1] " ( 1949 – 1861)، دوست مالارمِه در رمان " شهرت ها مشغول اند [2] " ( 1887)گسترش داده شده است، اما جیمز جویس نخستین کسی است که از همه امکانات گزارشی و روایی بهره می گیرد و آن را به رسمیت می شناسد. با رمان اولیس، نوعی روان کاوی ادبی [3] زاده می شود که به طور دقیق و با صراحت، مناطق تاریک و ...

آه زمان، درنگ کن! وشما ای لحظه های سازگار از دویدن بازمانید! تا در زیباترین روز های مان، خوشی های زود گذر را بیشتر مزه کنیم! بسیاری از سیه روزان از شما می خواهند: بر آن ها هرچه زود تر بگذرید و روزگارشان را سپری سازید! بروید روزهای شان را بگیرید و جان شان را ببلعید، اما نیک بختان را فراموش کنید... پس دوست بداریم، دوست بداریم، این لحظه های گریز پا را، در شادی شتاب کنید! انسان را نه هیچ بندری است و زمان را نه هیچ ساحلی؛ می گذرد و ما نیز می گذریم!... ادامه.... 

تمثیل و نماد شعر، اثر گوستاو بولانژه     بر اثر شرایط نامطمئن تاریخی، دوره اضطراب آور تازه یی شکل می گیرد و ویژگی آن در بیان  زندگی و بهره گیری از غنای آن است و این بیان گاه  پرشور و دیوانه وار و زمانی نومید کننده است. علاقه پر شور برای بروز احساسات، زندگی و مسایل درونی و روحی سبب می شوند تا شاعر در بستر  یک پدیده پیوسته و دوگانه، زنده تر خود را بنگرد، دوست داشته باشد و یا رنج ببرد. واژه و ضمیراول شخص " من - Je [1] " سوژه و علت [2] و " خود و خویشتن  و خود آگاه انسان- Moi [3] " شی و هدف [4] می شود. این چنین است که در این دوره " من " در آثار نویسندگان این دوره غلبه دارد. تغزل گرایی شخصی سرچشمه الهام رابطه های شاعر با همه پیرامون اوست و گاه  به صورت غلیان احساسات اندوهگین و مرثیه گونه بروز می کند، مانند "هارمونی شاعرانه " از لامارتین. و گاه به تجلیل و ستایش از دردها و رنج ها مانند " مقدر شده ها "از وینی  می انجامد. موضوع ها به شیوه جنون آمیز ووسواسی انتخاب می شوند: [1] Je     می باشد .Moi از ریشه لاتین " ...

یک پژوهش از مجموعه رمان های این سده نشان می دهد که شخصیت ها، مکان ها، و نتیجه ها تقریبا یک سان است. صحنه ها بیشتر شهری و صنعتی است. جهانی است تیره و دوزخی از شهر های تو در تو و دخمه های پیچ در پیچ که در آن فقر و فلاکت صحنه های همیشگی ترس و وحشت  و اسرارند. عنوان برخی کتاب ها، خود گویای این وضعیت می باشند: رازهای پاریس اوژن سو، پاسخی به " راز های لندن [1] " اثر پل فِوال ( 1844) است.در همین زمان کِلِمانس روبِر ، رمان " گدایان پاریس [2] " را می نویسد.  در درون این صحنه های گسترده ، مکان های نمادین قرار می گیرند: اتاق های زیر شیروانی ها که به فاحشه خانه ها اختصاص یافته، هتل های مخصوص، کارخانه ها و سالن ها، خیابان و خانه های راحت و بورژوایی.  شخصیت های این رمان از همه نوع و تیپ اجتماعی اند. معمولا انسان های خوب زیبا و انسان های بدجنس زشت می باشند( مانند معلم مدرسه رازهای پاریس ). گمراهان ریاکار و نفرت انگیز در تقابل با مردم ستم دیده قرار می گیرند؛ دختران اغواگر، پسران رها وسرگردان و مادران پردل و جرات اند. پس از رنجی بی حد و حساب، آدم های خوب پاداش می بینند،...

هم دردی مادام دو استِل و اصالت ایده و عقیده هایش در زمینه ادبیات، بناپارت را نگران می کند. ( 1800) جسارت در ابراز برخی اندیشه های سیاسی و اغراق در اندیشه های آزادی خواهی و نیز مذهبی از جمله برتری پروتستان ها و هم چنین در زمینه های اجتماعی مانند فعالیت زنان و دفاع از حق طلاق که در رمان دلفین می آید، تنش میان بناپارت و مادام دو استل را افزایش می دهد و سرانجام در سال 1803 به تبعید محکوم می شود.     طی ده سال ممنوعیت اقامت در پاریس، سال هایی که هر چند نا امید کننده اند، اما درهای اروپا را به روی مادام دو استل می گشاید واو راه های تازه یی را در ادبیات پیدا می کند. در حالی که اغلب در خانه خانوادگی خود در " کوپِه " زندگی می کند، اما به صورت خستگی ناپذیری با سفر به آلمان، ایتالیا، روسیه و انگلستان، با افراد گوناگون در تماس است. این سرگردانی  ترحم انگیز، سبب زایش اندیشه های تازه و عالی و به ویژه در اثر او به نام " در باره آلمان " می شود که در 1813 انتشار می یابد. اثری که تاثیر بی چون و چرایی بر دیگران دارد و منبع اصلی  نظریه رمانتیسم  و رشد آن در فرانسه می...