در خیال روزهای روشن

تمثیل و نماد شعر، اثر گوستاو بولانژه     بر اثر شرایط نامطمئن تاریخی، دوره اضطراب آور تازه یی شکل می گیرد و ویژگی آن در بیان  زندگی و بهره گیری از غنای آن است و این بیان گاه  پرشور و دیوانه وار و زمانی نومید کننده است. علاقه پر شور برای بروز احساسات، زندگی و مسایل درونی و روحی سبب می شوند تا شاعر در بستر  یک پدیده پیوسته و دوگانه، زنده تر خود را بنگرد، دوست داشته باشد و یا رنج ببرد. واژه و ضمیراول شخص " من - Je [1] " سوژه و علت [2] و " خود و خویشتن  و خود آگاه انسان- Moi [3] " شی و هدف [4] می شود. این چنین است که در این دوره " من " در آثار نویسندگان این دوره غلبه دارد. تغزل گرایی شخصی سرچشمه الهام رابطه های شاعر با همه پیرامون اوست و گاه  به صورت غلیان احساسات اندوهگین و مرثیه گونه بروز می کند، مانند "هارمونی شاعرانه " از لامارتین. و گاه به تجلیل و ستایش از دردها و رنج ها مانند " مقدر شده ها "از وینی  می انجامد. موضوع ها به شیوه جنون آمیز ووسواسی انتخاب می شوند: [1] Je     می باشد .Moi از ریشه لاتین " ...

یک پژوهش از مجموعه رمان های این سده نشان می دهد که شخصیت ها، مکان ها، و نتیجه ها تقریبا یک سان است. صحنه ها بیشتر شهری و صنعتی است. جهانی است تیره و دوزخی از شهر های تو در تو و دخمه های پیچ در پیچ که در آن فقر و فلاکت صحنه های همیشگی ترس و وحشت  و اسرارند. عنوان برخی کتاب ها، خود گویای این وضعیت می باشند: رازهای پاریس اوژن سو، پاسخی به " راز های لندن [1] " اثر پل فِوال ( 1844) است.در همین زمان کِلِمانس روبِر ، رمان " گدایان پاریس [2] " را می نویسد.  در درون این صحنه های گسترده ، مکان های نمادین قرار می گیرند: اتاق های زیر شیروانی ها که به فاحشه خانه ها اختصاص یافته، هتل های مخصوص، کارخانه ها و سالن ها، خیابان و خانه های راحت و بورژوایی.  شخصیت های این رمان از همه نوع و تیپ اجتماعی اند. معمولا انسان های خوب زیبا و انسان های بدجنس زشت می باشند( مانند معلم مدرسه رازهای پاریس ). گمراهان ریاکار و نفرت انگیز در تقابل با مردم ستم دیده قرار می گیرند؛ دختران اغواگر، پسران رها وسرگردان و مادران پردل و جرات اند. پس از رنجی بی حد و حساب، آدم های خوب پاداش می بینند،...

هم دردی مادام دو استِل و اصالت ایده و عقیده هایش در زمینه ادبیات، بناپارت را نگران می کند. ( 1800) جسارت در ابراز برخی اندیشه های سیاسی و اغراق در اندیشه های آزادی خواهی و نیز مذهبی از جمله برتری پروتستان ها و هم چنین در زمینه های اجتماعی مانند فعالیت زنان و دفاع از حق طلاق که در رمان دلفین می آید، تنش میان بناپارت و مادام دو استل را افزایش می دهد و سرانجام در سال 1803 به تبعید محکوم می شود.     طی ده سال ممنوعیت اقامت در پاریس، سال هایی که هر چند نا امید کننده اند، اما درهای اروپا را به روی مادام دو استل می گشاید واو راه های تازه یی را در ادبیات پیدا می کند. در حالی که اغلب در خانه خانوادگی خود در " کوپِه " زندگی می کند، اما به صورت خستگی ناپذیری با سفر به آلمان، ایتالیا، روسیه و انگلستان، با افراد گوناگون در تماس است. این سرگردانی  ترحم انگیز، سبب زایش اندیشه های تازه و عالی و به ویژه در اثر او به نام " در باره آلمان " می شود که در 1813 انتشار می یابد. اثری که تاثیر بی چون و چرایی بر دیگران دارد و منبع اصلی  نظریه رمانتیسم  و رشد آن در فرانسه می...

" آزادی راهنمای توده هاست"، اثر اوژِن دولاکورآ، موزه لوور تعریف این تاریخ است که در سده نوزدهم توده و مردم را به عنوان یک موضوع قابل بحث وارد ادبیات می کند: مردمی که انقلاب های پی درپی را باعث می شوند و در اعماق، جامعه از یک جامعه روستایی به یک جامعه شهری تبدیل می شود. در این تغییرات بنیادی است که نویسندگان متوجه وجود " طبقه زحمت کش " به عنوان ساکنان یک دنیای تازه می شوند که می توان مورد کند و کاو قرار گیرند. اگر تصویر طبقه کارگر یا " پِرولِتاریا " ی شهری و صنعتی بیش از پیش به عنوان نماد عصر مدرن مورد استفاده قرار می گیرد، با این حال، دنیای کشاورزان و روستاییان چندان فراموش نمی شود. " ژرژ ساند" نویسنده این سده، در " رمان های روستایی " خود به گونه آرمانی مردم روستا را شاهدان  یک جهانی می خواند که در آن هماهنگی های طبیعی و آبا و اجدادی در حال از میان رفتن اند. از بالزاک تا امیل زولا، جست و جو در رمان و اجتماع ،نشان از این تکامل دهقانی و مقایسه آن با جهش اقتصادی و صنعتی است که خارج از توان روستاییان است. فلوبر در رمان ...

ادبیات جهان کارمِن یک نوول و افسانه یی کوتاه است که مریمه آن را در سال 1845  می نویسد و در 1847 به چاپ می رساند. از این افسانه، بعد ها یک اپرا ساخته می شود. کارمِن داستان فاجعه بار یک افسرجوان اهل باسک اسپانیا به نام " دون ژوزه لیزاربانگو" است که عاشق یک کولی [1] جوان به نام کارمِن می شود. افسر جوان به علت علاقه شدید به کارمن، ارتش اسپانیا را ترک می کند و با انتخاب نام " ژوزه ناوارو"  به دزدی، قاچاق و جنایت روی می آورد. پس از یک عشق آتشین، کارمن، افسر جوان را رها می کند و به یک گاو باز به نام  لوکاس روی می آورد. ژوزه ناوارو  در خشمی دیوانه وار، در حالی که هنوز دل باخته کارمن است، معشوقش را می کشد و سپس خود را به پلیس معرفی می کند که پس ازمحاکمه، محکوم به مرگ می شود. ادامه [1] Gitan (e)

بخش دوم      کمدی انسانی تابلوی دقیقی از جامعه فرانسه در نیمه نخستین سده نوزدهم است: حوادث در میان اشراف و بورژوازی و در پاریس یا در شهر ها می گذرد. " دو یا سه هزار چهره از این دوره بیرون زده می شوند. " ( پیش گفتار) حتا نویسنده راضی نمی شود تیپ ها و اقشار گوناگون اجتماعی را رنگ کند؛ او " اختراع " واقعی می کند. یعنی چیز هایی که بیشتر درجامعه ، در میان خانواده ها و در میان ضمیر مردم پنهان است کشف می کند. از این رو تاکید بر رخ داده های کوچک زندگی خصوصی و خانگی برای نشان دادن فجایع و مبارزه پنهانی روزانه علیه آن ها بسیار مهم است.    جامعه سخت و به طور موذیانه یی نسبت به ضعیفان " جنایات اجتماعی " مرتکب می شود: جدا کردن پدر ازخانواده،  انحراف در ارث ، ویران کردن صداقت و نظایر آن را بالزاک به عنوان مورخ، پرده از رفتار ها و عادات فردی و اجتماعی کنار می زند تا مکانیسم و عمل کرد این جنایت های پنهان را بر ملا کند.    رئالیسم بالزاک، توضیح واقعیت هاست و نه رونویسی و کپی کردن ساده آن ها. کمدی انسانی بالزاک هم زمان " تاریخ و نقد اجتماعی " ا...

بخش نخست با بهره گیری از یک سرزندگی شگرف که بالزاک در امور زندگی و حرفه، در مسافرت و در امور روزنامه نگاری خود یا در زندگی این دنیایی اش به کار می گیرد و نیز اختصاص بخش بزرگی از زندگی اش به  فعالیت های گوناگون ادبی، او را درمقیاس یک نویسنده بزرگ و استثنایی در سده نوزدهم قرار می دهد. آثار بالزاک شامل 90 رمان با دو هزار شخصیت و قهرمان است و او می خواهد هم چون ناپلئون بزرگ معرفی شود،آن جا که می نویسد: " آن چه که او با شمشیر آغاز کرده است، من با قلم به فرجام خواهم رساند ".  ادامه