در خیال روزهای روشن

    زندگی پی یر کورنی بر خلاف اغلب نویسندگان سده هفدهم است. زندگی هریک از این نویسندگان خود داستانی است، اما زندگی کورنی روشن ، شفاف و مرتب است . بورژوا زاده یی آرام که بر خلاف دیگران در جست و جوی قهرمان شدن یا زندگی پرهیجان نیست. پی یر کورنی در 6 ژوئن 1606در شهر " رووآن " فرانسه و  دریک خانواده حقوق دان زاده می شود، تحصیلات ابتدایی خود را نزد " ژزوییت ها "( یسوعیان) تمام می کند و تصمیم می گیرد وکیل شود، اما فرد خجالتی است و چندان استعداد سخنوزی ندارد. او زمانی سخنور می شود که می خواهد قهرمانان خود را بسازد . از وکالت و داوری صرف نظر می کند و در سال 1640 ازدواج می کند و صاحب هفت فرزند می شود .در 1647 و در شکوه تمام عضو فرهنگستان(آکادمی ) فرانسه می شود و اغلب اوقات زندگی اش را در خانه خود در شهر رووآن و همراه با برادرش " توما کورنی " که او نیز به راه نمایش نامه نویسی رفت، می گذراند. ادامه.. ..

در میان کمدی های مولیر ، چهار نمایش نامه به دلیل طرح مسایل عمیق اجتماعی زمان از اهمیت بیشتری برخوردارند. این چهار کمدی عبارتند از : مدرسه زنان ، دون ژوان ، مردم گریز و خشکه مقدس یا تارتوف. مولیر نویسنده و نمایش نامه نویسی است که همه عمر کار می کند . او محصول نسلی از نویسندگان پیش ازخود است و ناقل فرهنگی است که در آثار گذشتگان منعکس می شود؛ از این رو، مولیر از قاعده هایی  که پیش از او وضع شده است رهایی ندارد. ساختمان بسیاری از کمدی های او تحت نفوذ سنت زمانه است . ادامه...

مولیر در 17 فوریه سال 1673 ، هنگام بازی در چهارمین شب از آخرین نمایش نامه خود " بیمار خیالی " و در نقش " اوروگون" بر روی صحنه از هوش می رود ، به خانه اش می رسانند و چند روز بعد در سن 51 سالگی از بیماری سل می میرد.  کلیسا از خاکسپاری او در گورستان رسمى شهر پاریس ( پر لاشز )جلوگیرى می کند و  به صدا در آوردن ناقوس ها به هنگام  خاک سپاریش ممنوع می شود. او را به ناگزیر در گورستان «سنت ژوزف» که متعلق به نوزادان است دفن می کنند... ادامه...

برای آگاهی بیشتر از ویدئوی بالا استفاده کنید " انسان  نهال  کوچکی است،  ضعیف ترین موجود در طبیعت ، اما این نهال می اندیشد . برای جنگیدن و له کردن او  نباید کل جهان  بسیج شود . یک قطره آب ، یک ذره بخار برای کشتن این موجود کافی ست . تفاوت  گیتی  با انسان در این است که  انسان آگاه است که روزی می میرد و می داند گیتی از او برتر است، اما گیتی  این را نمی داند ...( پاسکال – اندیشه ها – ص 347) " ادامه...

    جنگ محصول تباهی انسان هاست؛ بیماری تشنج و خشونت در پیکر سیاست است؛ سیاست از صلح چندان خوشش نمی آید و در حالت طبیعی و زمانی که صلح بر قرار است، او بیمار می شود، این صلح است که به امپراتوری ها نیرو می بخشد؛ نظم را در بین شهروندانش برقرار می کند؛ قانون زور را کنار می گذارد؛ وضعیت و شرایط زندگی مردم، کشاورزی و تجارت را مساعد می کند و در یک کلمه برای مردم سعادت و خوشبختی را که هدف هر جامعه یی است ارمغان می آورد. جنگ، بر عکس، سرزمین ها را از مردم خالی می کند؛ بی نظمی حاکم می شود؛ قوانین زور برای ساکت کردن مجوز می گیرند؛ حقوق شهروندی وآزادی پس گرفته می شود؛ بازرگانی و تجارت می خوابد، زمین های کشاورزی بی رونق و رها می شوند. ادامه...

      آندرییَن گوستاو هانری باربوس نویسنده و روزنامه نگار و مبارز علیه جنگ یک شخصیت ادبی و سیاسی فرانسوی در نیمه اول سده بیستم است. در 17 مه 1873 در یک خانواده پروتستان در آندوز فرانسه زاده می شود و در 30 اوت 1935 در مسکو از جهان می رود. پدرش یک کشیش پروتستان( پاستور) و منتقد نمایش است؛ مالارمِه معلم انگلیسی او و هانری برگسون فیلسوف معلم فلسفه اوست. با شرکت و موفقیت در کنکور"  شعر  پژواک پاریس "، هانری جوان  خیلی زود در فضای ادبی آن روزگار شناخته می شود. ادامه... در زیر می توانید به آهنگ " عزاداران کرایه یی " با صدای فردریک کاربی ( 1934) گوش کنید: http://www.henri-barbusse.net/doc_sonores/Pleureu-FC.mp3

– سده پر آشوب هفدهم در اروپا به ویژه در فرانسه، دوران گذار از تضاد ها و نیز روزگار تنوع اندیشه ها ست و از این رو، ادبیات این دوره  از حیث اندیشه چند وجهی است. ادبیات ، آن گاه که در گیر دشمنی و جنگ های مذهبی می شود، اغلب آهنگ جدل دارد و صدای خشونت آن بلند است و این اغراق از ویژگی باروک می باشد؛ اما آن گاه که ادبیات رنگ فلسفی می گیرد ، ادبیات تعقلی و میانه رو می شود که از هنر زندگی  و  حکمت می گوید. ادامه..