پست‌ها

تصویر
فرانسوا رابلِه فرانسوا رابله " دانش  بدون وجدان،  مخرب روان است." فرانسوا رابله کیست؟ رابله شخصیت پیچیده یی دارد . در سال 1494؟ در یک خانواده حقوقدان در " شینون" واقع در ایالت سابق " تورِن " فرانسه زاده می شود ،  سواد می آموزد و سپس در حلقه کلیسا در می آید و روحانی می شود.  علاقه وافری به یونان باستان دارد، کتاب هرودوت را از زبان یونانی ترجمه می کند، اما سوربن به عنوان یک دستگاه مذهبی و دانشگاهی با چاپ آن  مخالفت می کند. سوربن خواندن کتاب های یونانی را  ممنوع کرده است و نگران است  خواندن این گونه آثار، پرسش هایی را در ذهن خوانندگانش به وجود آورد . پس رابله کلیسا را ترک می کند و به تحصیل در رشته حقوق ادامه می دهد . به زودی حقوق را نیز رها می کند و با تحصیل در رشته پزشکی در پاریس و "مونپولیه "  پز شک می شود. رابله به عنوان پزشک در شهر لیون شروع به کار می کند و هم زمان به کار ترجمه و نویسندگی می پردازد. او که مانند دیگر اومانیست های این زمان شیفته شناخت آثار و متن های عهد کهن است ، کتاب هیپوکرات  پزشک یونانی  و آثار پزشکی...

به دنبال نمایش

تصویر
بخش سوم سال های 1550 ، هم زمان با  شکفتگی و بهره وری شعر " لا پلِه یَد " در فرانسه، سنت نمایشی سده های میانه در عرصه تئاتر و نمایش به پایان می رسد و شکل نوینی از آثار نمایشی  ظهور می کند.....                                                                                                                                                    ا دامه                                                                    بخشی از نمایش نامه ...
ادبیات فرانسه نمایش در سده پانزدهم بخش دوم نمایش  هزل وخنده دار از سده سیزدهم ، نوعی نمایش خنده دار و کفر آمیز ، آغاز  به رشد می کند که با تئاتر مذهبی هیچ رابطه یی ندارد . این نوع نمایش در سده های بعد، در قالب قطعه های گوناگون نمایشی از جمله نمایش های جدی و " اخلاقی "  یا کمیک و خنده دار به اجرا در می آید.  نمایش هزل و کمیک، نگاهی انتقادی به عادات و رسوم زمانه دارد و می خواهد از این راه مردم را بخنداند و عادت های آن ها را تغییر دهد . از فکاهی  پاتلن وکیل تا مولیر، یک سنت طنز و خنده دار که مورد توجه زیاد تماشاگران و مخاطبان است ، شکل می گیرد و  در یک ساختار نمایشی جا می افتد .  تئاتر سده میانه خیلی زنده و مورد توجه مردم است و متن های نمایشی زیادی نوشته می شود. هنگامی که در سده شانزدهم، تلاش می شود تا نمایش نو و ویژه  زمان  خود به وجود آید، چندان با استقبال مردم رو به رو نمی شود و اهل نمایش درمی یابند که  نمایش های  پر رمز و راز های مذهبی و   فکاهیات   بیشتر مورد علاقه مردم است.    ادامه ...
ادبیات فرانسه نمایش در سده پانزدهم بخش نخست یک هنر تازه زندگی در سده پانزدهم سبک زندگی مردم اندک اندک دگرگون می شود و مردم به سوی زندگی بهتر، رفاه و لوکس گرایی همراه با نوعی شخصیت و شیوه تظاهر  روی می آورند. هر گامی که انسان این دوره برمی دارد ، به سوی این دگرگونی است . این دگرگونی، نخست  خود را در پوشش و لباس نشان می دهد. پارچه های زمخت به کنار می روند و پارچه های ابریشمی ولطیف و نیز پوست و خَز، جای گزین آن می شوند. ادامه ...
تصویر
تصور کن : جان لنون تصور کن هیچ بهشتی در کار نیست آسان است اگر تلاش کنی و هیچ جهنمی در زیر پایمان نیست بر بالای سرمان تنها آسمان است تصور کن همه انسان‌ها برای امروز زندگی می‌کنند ... ادامه
تصویر
دیکتاتور بزرگ با زیر نویس فارسی - چارلی چاپلین سخنرانی چارلی چاپلين در پايان فيلم ديكتا تور بزرگ     من ازرهبر بودن نفرت دارم ، من متأسفم اما نمی خواهم امپراتور شوم – كار من نيست. من نمی خواهم به كسی دستور دهم يا جايی را فتح كنم. من دوست دارم به همه كمك كنم، اگر امكانی باشد – يهودی، بی دين، سياه، سفيد. ما همه می خواهيم به همديگر كمك كنيم؛ نوع بشر چنين است. ما همه می خواهيم در شادی يكديگر زندگی كنيم؛ نه در رنج و بدبختی يكديگر. ما نمی خواهيم از يكديگر متنفر باشيم و همديگر را تحقير كنيم. در اين دنيا اتاقی برای همه يافت می شود و زمين نيك غنی است و می تواند برای همه غذا فراهم كند.شيوه زندگی می تواند آزاد و زيبا باشد. اما ما راه را گم كرده ايم. حرص و آز روح بشر را مسموم، دنيا را پر از تنفر، ما را در بدبختی و خون غوطه ور كرده است. ما سرعت را بالا برده ايم ولی خودمان را محبوس كرده ايم. ماشين آلات با توليد انبوه ما را نيازمند كرده است. دانش ما را بدگمان كرده، هوشمان سخت و نامهربان گشته است. ما بسی فكر می كنيم و بسيار كم احساس. بيش از ماشين آلات ما محتاج ...
دین در سده های میانه (قرون وسطا) بسیار دشوار است از نقش و اهمیت دین و مذهب در قرون وسطا و در زندگی روزانه مردم  سخن گفت، زیرا امروز، دین نقش اندکی در زندگی انسان غربی دارد اما ، در دوره یی که مردم نه می توانند بخوانند و نه بنویسند ، در روزگاری که  خواندن کتاب های مقدس ،  تنها ویژه روحانیون و کشیشان می باشد، جایی که پاپ می تواند حتا  شاه را تکفیر کند، دین و مذهب لنگرگاه  اصلی سیاست ، جامعه و زندگی روزانه  مردم به حساب می آید. مذهب، ملاط اصلی اجتماع و زندگی محسوب می شود، زیرا مردم  چاره یی ندارند به جز این که باورمند و مومن باشند. ادامه...